موم ارتودنسی

موم ارتودنسی:

این موم در واقع یک سد و لایه محافظی بین بریس ارتودنسی با بافت های نرم داخل دهان است. در برخی افراد این امکان وجود دارد که براکت ها و سایر بخش های بریس باعث زخمی شدن لب، زبان و یا لثه شوند. این موم را به روی براکت می زنند، تا دیگر براکت به این بافت ها برخورد نکند. متخصص ارتودنسی معمولا این موم یا وکس را برای کودکان درخواست می دهد که ممکن است در ابتدا با بریس ها مشکل داشته باشند.

موم ارتودنسی از موادی بسیار کاربردی است که برای جلوگیری از ایجاد آسیب توسط براکت‌ها و سیم‌های ارتودنسی استفاده می‌شود. معمولا هر زمان که احساس کنید براکت‌ها به بافت‌ دهان شما آسیب می‌زنند، می‌توانید از موم دندان استفاده کنید. در صورت استفاده بهتر است روزانه آن‌ها را تعویض کنید تا خود محلی برای جمع شدن باکتری نشوند. اگر از موم استفاده کردید اما همچنان زخم‌های مختلفی درون دهان ایجاد و تحمل بریس‌ها سخت شد، حتما باید به دندانپزشک خود اطلاع دهید.

موم ارتودنسی :

استفاده از موم ارتودنسی یک فرآیند ساده و سرراست است. در اینجا مراحلی که باید حین استفاده از این موم بدانید را توضیح داده‌ایم:

• با شستن کامل دست‌ها با آب و صابون شروع کنید تا از تمیز بودن آنها اطمینان حاصل کنید.
• یک تکه کوچک موم ارتودنسی به اندازه یک نخود را برداشته و آن را به شکل توپ درآورید.
• ناحیه‌ای از دهان را که دستگاه ارتودنسی باعث تحریک یا ناراحتی می‌شود با دستمال یا سواب پنبه‌ای خشک کنید.
• موم را مستقیماً روی قسمتی از دستگاه که باعث مشکل شده است بمالید. اطمینان حاصل کنید که موم محکم به دستگاه و دندان‌های اطراف آن می‌چسبد.
• از انگشتان خود برای شکل دادن به موم به صورت یک سطح صاف و راحت استفاده کنید که ناحیه آسیب دیده را کاملاً بپوشاند.
• اگر احساس می‌کنید دهان شما خشک است، می‌توانید از کمی آب برای چسبندگی بهتر موم استفاده کنید.
• در طول روز، به خصوص پس از غذا خوردن یا مسواک زدن، موم را مجدداً بر حسب نیاز استفاده کنید.برگرفته از سایت دکتر درویشپورwww.drdarvishpour.com

موم ارتودنسی پلی وکس:

 از موم های طبیعی ساخته می شود و گاهی اوقات حاوی چند ماده اضافی مانند نعنا برای بافت و طعم است. برخی از موم های ارتودنسی از موم زنبور عسل یا موم کارنائوبا ساخته می شوند، در حالی که برخی دیگر از موم میکروکریستالی یا پارافین حاصل از نفت ساخته می شوند.